Beltane is een oud Keltisch jaarfeest dat rond 1 mei wordt gevierd. Het markeert het moment waarop het jaar definitief de lichte, vruchtbare helft ingaat — de tijd van groei, bloei en levenskracht.
Beltane gedachte
Wanneer het licht langer blijft
en de aarde zich opent in groen,
keert het jaar.
Niet langer naar binnen,
maar naar buiten —
in groei, in bloei, in leven.
Het vuur wordt ontstoken,
niet om te sturen,
maar om te herinneren:
dat alles wil worden
wat het al in zich draagt.
En ook wij.
Beltane ritueel
Kring van levend vuur
Je markeert de plek.
Niet met grenzen, maar met aandacht.
Een kring, gelopen, gevoeld, herkend.
Hier mag het zich verzamelen.
De lucht beweegt langs je heen.
De aarde draagt je zonder woorden.
Er is niets dat geroepen hoeft te worden
dat er niet al is.
En toch zeg je, zacht:
“Moge de stroom van Awen hier voelbaar zijn.“
Niet van buitenaf,
maar van binnenuit gewekt.
Het vuur
Je ontsteekt de vlam.
Niet groot, niet luid
maar levend.
Je kijkt erin zoals je kijkt in water:
niet om iets te zien,
maar om iets te laten verschijnen.
Wat nog gesloten was, mag zich openen.
Wat nog stil lag, mag gaan bewegen.
Wat wil leven, krijgt ruimte.
De vereniging
Neem wat de aarde draagt
en wat de hemel geeft.
Een tak.
Een schaal water.
Breng ze samen, zonder nadruk.
Alsof het altijd al zo was.
Geen groot gebaar
alleen dit weten:
dat leven ontstaat
waar het ene het andere ontmoet.
De triade
Spreek wanneer het stil genoeg is:
Drie stromen die hier samenkomen:
de stroom van aarde die draagt,
de stroom van vuur die beweegt,
de stroom van adem die bezielt.
Drie vormen van leven die zich tonen:
wat wortelt in het donker,
wat groeit in het licht,
wat zich uitstrekt daartussen.
Drie krachten die wij ontvangen:
de kracht om te openen,
de kracht om te verbinden,
de kracht om te worden.
En moge ik mij voegen in wat wil ontstaan.
De sluiting
De kring lost niet op —
zij wordt wijder.
Je dankt niet omhoog of omlaag,
maar rondom.
Neem iets eenvoudigs tot je —
brood, water, stilte.
En wanneer je gaat,
ga dan niet weg van dit moment.
Neem het mee,
zoals de aarde het licht meeneemt
in alles wat groeit.
Eisteddfod Beltane [viering van het oude en nieuwe]
Met Beltane eren we de heilige vereniging van Bel, de zonnegod, en Danu, de oermoeder en Aardegodin die al het leven voedt en draagt. In deze tijd van bloei en overvloed wordt de sluier tussen de werelden dun, en stroomt de levenskracht vrij tussen het zichtbare en het onzichtbare.
De aarde ademt diep, de lucht trilt van vogelgezang, en bloemen openen zich als een dans van licht. Alles staat in het teken van groei, verbinding en hernieuwde energie.
We ontsteken het Beltanevuur – een heilige vlam gewijd aan Bel – om te zuiveren, te bekrachtigen en ons af te stemmen op het ritme van de natuur. Wanneer we over het vuur springen, laten we los wat ons niet langer dient en nodigen we vruchtbaarheid, liefde en licht uit in ons leven.
Rond de meiboom dansen we in cirkels, een levend symbool van de wereldboom en van Danu’s eeuwige kringloop van leven, dood en wedergeboorte. In deze beweging herinneren we ons dat alles verbonden is – en dat ook wij deel zijn van deze heilige cyclus.
Eisteddfod Beltane [Triade van Beltane]
Drie krachten dansen in het opgaande vuur:
Het vuur, levend en springend, bezegeling van leven en verlangen,
De bloesem, open en geurig, belofte die zich schenkt aan de wereld,
De vereniging, van mens en aarde, van hart en lichaam, van licht en groei.
Zo spreekt Beltane:
Wat ontwaakt is, wil verbinden; wat bloeit, wil gedeeld worden.
#Beltane #jaarwiel #lente #levenskracht #aarde #ritme
Yolanda, 27 april 2026.
Tekst, tekeningen, ritueel, Yolanda van de Blauwe Aarde
